Konu yemek ve fedakarlıktan açıldı. Mesela diyor annem insan sevdiği için fedakar olurmuş, o istiyor diye hiç sevmediği bir yemeği bile yapar yermiş....
-Beni sevmiyorsun o zaman!
+Hı?
-Ben mantar, bakla ve dana eti severim ama sen benim yapmam için eve dahi sokturmuyorsun! Yumurtayı bile senin sevdiğin gibi yiyorum mesela.... şaştı.
-Ha sen eş için dedin!
+Ha yani!sen de öyle yapmalısın napacan biraz sen biraz o değişecek evlilik böyle, evlenince alışırsın zaten birbirinize..insan sevdiği için ne yapmaz ki???
-iyi de ben adamı sevmiyorum ki! yani beni gözgöre göre sevmediğim biriyle evlendirip, sonra benden mutluluk, fedakarlık ve uyum mu bekliyorsun??
+Amaan sen de, zamanla seveceksin!
-Sevmeyeceğim ve evlenmeyeceğim anne, istersen git bi silah al daya kafama...
+Amaaan sen de olacak şey mi???
-Ha gerek yok ben zaten gözden çıkarıldığım için, bişekilde defolup gitsin, bari bi torun verir... +Aman sen de canım olur mu hiç???mutlu ol isterim ben!
-Nasıl olacak o??? Kızım mutluluk da çaba ister, uğraşacan, sabredecen, düşünecen yaaa....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder