Gecenin bi yarısı odasından sesleniyor.

Nazlıııı televizyonun sesini kııss!

Sesi ben yapıyor olsam bile salondan annemi duymam imkansız.

Tabi ilk önce duymadım, çünkü kimbilir saat kaç ve ben zaten uyuyorum! Mırıltı gibi bişey duydum llk.

Sonra tekrarladı bir kaç defa.

Dayanamadı kalktı kapısından sesleniyor odasının, Nazzllııı ay çok ses vaar! Nazlıı!

Demiyor ki hiç belki Nazlı yapmıyor. Hayır böyle bir şeyi ancak Nazlı yapar!

Hiç bir zaman gürültücü ve saygısız olmadım ama takdir göreceğime benden biliniyor. Hatta alt kat komşusu bile ki zaten uzun uzun yazmıştım. Komşum şikayet ediyor ben o anda ikten yeni gellyorum sesi yapmama imkan yok ama gene de ben yapmışımdır diye kıt beyinli anlayamıyor hadi, annem de anlayamıyor özür diliyor. Yani insana sinir krizi de cinnet de geçirtirler!

Yazın da aynı şey oldu yazlıkta. Salonda yatıyorum diye anneme göre sabaha kadar tv izliyorum gümbür gümbür. Gene aynsı oldu hatta salona gelip sesleniyor bile. Karşısında da televizyon ve kapalı! Kapalı olduğu da aşikar! Ama gene de söylüyor, uyku hali idrak edemiyor ama hem beni uykumdan ediyor böyle anlayamayarak hem de bana hala senin yüzünden uykum kaçtı iddiasında!

Ya ses benden değil ki!

Uzatmışım tamam deyip susacakmışım. Yok ya! Sonra başıma kakacak ve kabul etmeyecek gerçeği! Yemezler.

Dün da aynı.

Odasının kapısından seslenince duydum, ödüm patladı.

Kimin umrunda??

Hayır kapılarımız yanyana, kapım kapalı, bütün ev karanlık ama televizyonun sesini çok açmışım!

Kapalıı.

Ay çok gürültü oluyoorr! Uyuyamıyorum Nazlıı!

Açık değil zaten anneee!

Kıs sesini kıs aaaaa!

O kadar kendi dünyasında ki anlamıyor hala söylüyor diye mecburen kalkıp, kapımı açıp söylüyorum ben uyuyorum ses benden değil diye.

Ay ödü patlamış! Aa!

Gene ben suçluyum!