Yaz gelince şu sigara mevzusu elbette hortladı.
Ama öyle bişey ki uyarmadığım zaman öyle bir rahatsızlığım yokmuşcasına rahat oluyor.
öyle yumuşak uyarılar da işlemiyor, her zaman aynı bahane: sen içmiyorsun ki, dumandan bişey olmaz, koku yok ki uçar dağılır gider.
Yazlık ev küçük, tüm pencere ve kapılar da açık olmuyor. Niye üşütürmüşüz!
Ne oluyor sigara dumanı rüzgarla evden çıkıncaya kada ben biir güzel soluyorum.
Kendini inandırmış sen içmiyorsun ki duman dağılır bişey olmaz'a. Hiç şüphesi yok. Biimsel olarak kanıtlamış sanırsın.
Ben kaçıyorum duman kovalıyor.
işte geçen sene balkonda oturur ve ya güneşlenirken bile tepeme dikilip arka arkaya içip dışarı üflüyor gene. E işte dediğimi yapıyormuş!!
Ya balkonda bile mi soluyacağım bunu???
Bazen de L şeklindeki salonun yattığım köşesine sığınıyorum; hoop annem dibimde bitip oturuyor!
Kovalamaca sanki.
Balkona çıkıyorum; peşimde ben de geleyim!?
Ya sigaradan kaçıyorum!
Gelmez ki sana!
Zaten gelse de çok umrunda!