Bizim bu yakındaki, 4 blok ötedeki markette çalışan tatlı bir genç kız var. Beni rüyasında görmüş, beraber yürüyüş spor yapıyormuşuz.

Benim sevilmeme ilgi çekmeme bile gıcık oluyor, işkilleniyor, korkuyor, ya da kıskanıyor sanki annem.

Hah zaten çok da sportiftir! Diye benimle alay ediyor kızın sözü üstüne.

O kadarcık bile sevilmeyeyim!

Gülüyor bir de. Kız da anlamadı tabi. Zamanınız yok tabi diyor.
Annem de işte beni kötülemenin, sevilmemi engellemenin bir yolunu buluyor: ondan değil spor yapamaz bu!

Kendisi çok sportifmiş, voleybol oynamış, yakantopta da çok çok başarılıymış! Ben hiç beceremezmişim!

Kaç yıl önce?
Hı?
Voleybol?
Yılının bir önemi yok!
E buraya gelirken bile yoruldun anne daha da ben sportif değilimmiş!


illa küçümseyecek ve illa kendi ilgi odağı olacak!