Sabah sabah kalktığı an ilk işi sigara yakmak tabi, ikinci işi tost makinasının fişini sokmak oldu.
çok ısınıyor yanıyor tost takma diyorum dinlemiyor.
Kalktığım an mutfağa geleyimmiş o zaman!
Anlamıyor niye gidiyorum tuvalete!
Gece kalkıp gidecekmişlm o zaman sabah gerek kalmıyormuş!
Taktı kafayı kendi gibi işeyecem!
Neyse kaldırırım ben seni!
Sakın kaldırma! Gece gelmez çişim benim, fişini de sokma!
Geç kalırsın diye ben!
Kalmam anne kalmıyorum!
Bi ara da bana tost yapmaya takmıştı ama tabi tamamen kendi açlık derecesine göre.
Anlayıp kabullenebilinceye kadar haftalar geçer.
Taktı mı takar.
Mesele hakimiyet kurmak, kontrol etmek, yönetmek.
Mesela beni zorla evlendirecek ama bi süre sonra herşeye karışmaktan aramızı bozacak, boşan diyecek, boşanma ciddiye binerse de üzüntüden hastanelik olacak.
Ablama yaptı. Evliliği zaten sürprizdi, izin vermedi, ne kavgalar ne kavgalar evde, ben de üni.ye hazırlanıyorum o sıra zaten gerginim daha beter oldum ama umrunda mı? Devam.
Bi süre sonra ablam duramadık deyince beraber oldukları anlaşıldı, annem içln en beteri bu; mecbur razı oldu evliliğe ama burunlarından fitil fitil getirerek. Tabi kaynana da boş durmadı, hepsi birbirine girdi, çocuklar annelerinin hırsları arasında kaldı.
Ablam boşanacakmış, okulu da bırakacakmış evde oturacakmış, annem dershanede işe girecek ben de bir ike girecekmişim! Ablam boşandı diye hiçbiriniz üni. yüzü görmeyecek! Ne güzel plan! Ben de hebayım bu arada.
Boşanmaları ciddiye binince de delirdi; komşular varmış telefonda konuşurken, annem bayılmış!
Hastaneye kaldırmışlar acile. Yana yakıla beni arıyorlar dershaneden.
Kendi hırsları o kadar öne geçiyor ki ne ablamı eniştemi ne evliliklerini ne de benim psikolojimi gözü görüyor.
Gittim ki hastaneye annem yatakta bağıra çağıra ölmek istiyor! öleyim ben bırakın diye yeri göğü inletiyor.
Sakinleştirmeye çalışanları da beraberinde süroşlemek ister o an; özellikle de ben! Ablam boşanıyo diye biz ölelim!
Bi de ben tepkisizimmiş acısını benden çıkarmaya çalışıyor!
Ne kadar ruhsuzsun aaaayyyy ay seni kim doğurdu kim ben mi?
Deliriyor derken basbas bağırıyor sövüyor ve tepiniyor! üstündekileri atıyor, serumu söküyor, yaklaşanı tekmelemek istiyor. Sakinleştirici yaptılar, o zaman da ağlamak ve inlemekten konuştuğu anlaşılmıyor ama susmadan konuşuyor! ölseymiş de kurtulsaymış!
Hemşireyle başka bi hastanın yakını da ben boşanacam sanmış gerizekalılar, o beyinsizlikleriyle de bana akıl vermeye kalkıyorlar; boşanma bari yavrum bak annem ne halde? Napacaksın çek biraz alışırsınız. Hıncımı onlardan çıkarmıştım ben daha 17 yaşındayım zaten.
Ben de bayılayım yerlerde sürüneyim hatta pencereden aşağı atlamaya çalışayım! Mesela. Zaten şişko, sinirliyim bir de bunlar ben de derdimden tansiyon hastası oldumdu, ama umrunda olmadı stresten değilmiş genetikmiş! Hiiç alaksı yok! Karar verildi.
Sen sebep oldun deyince de kızıyor. Aylardır boşan gel diyorsun, işte  tamam kabul etmiş hastalanaccak ne var??
Napsan kabahat ama!

Sen demiyor musun kıza ayrıl??
???? Yani.
Eee? Tamam işte.

Ama ayrılmasını değil de onlar ayrılmasın kendine hergün mesele çıksın karışabilsin istiyor, öyle kolay var mı???