Her konuyu itinayla eski ve elbette kötü bir anıya bağlanır.

Nasıl geldiyse konu deri cekete geldi konu. Yarım saat 70lerde giydiği deri ceketi anlattı. çok modaymış, çok kaliteliymiş, üstünden çıkartmazmış, paralanana daralana kadar giymiş, herkes dönüp bakarmış anneme. Siyahı çok eskitmiş de kahverengisi daralmış, çok üzülmüş.

Ee bana niye çok gördün ya bir deri ceketi?

Dünürlerle yarışmak için bana aldı bi deri ceket; ama ne zaman giyecek olsam çıkartmam için bir bahanesi vardı. Sıcak gelir, ince gelir, yağmur yağacak leke olur, dolmuşa bineceğiz yırtarlar......

3 yılda 3 kere o da kavga dövüş giydim. Bi keresinde dolabın önünde yakaladı beni üzerimden söküp aldı, dolmuşa bineceğiz yıpranır diye.

Sonra da tuttu Nazlı giymiyor sevmiyor dandik bir ceket bu diye temizlikçiye kızına giydirsin diye kolaylıkla veriverdi.

Şimdi böyle söylesem ki bi bahane olmuştu; ben kabahatli olurum iyi mi?

Aslında beklediği tepki bu; ki kendi biriktirdiği kusurlarımı dökebilsin, bir fırsat olur bu!