Ne istiyorum ki başka kızım? Bi tek evlenmeni istiyorum??? Sanki kötü bişey istiyorum! Ben hiç kötülüğünü ister miyim senin??? (istemediğim bişeyi yaptıracağı zaman bunu der! Yapayım diye. Hani bi kerelik olsa, yok ya elini verdin mi kolunu kaptırırsaın ya zaten hep isteyecektir)
ne istiyormuş ki hep iyiliğim için! Sadece hayatı bir görev gibi görüp robot gibi yaşayacağım ne var? Nolmuş herkes severek mi sevdiğiyle mi evleniyor sanki??
Aptal bir çocuk kandırır gibi bi de böyle demez mi???
Eskiden de ahmak bi çocuk gibi davranmaya bana bayılırdı; kendini daha zeki hissediyor böylece; seni aptal zannederek ya da varsayarak, yerine koyarak.
Eskiden de robot gibi yaşamamı isterdi zaten. Sadece boşandığı için mutsuz, yaşam enerjisini, genç ruhunu yitirmiş, kendini koruma içgüdüsüyle içine kapanmış değil demek aslında robot gibi yaşamış; o dedemlerle ailecek sosyalleşmeleri de zaten kendilerine bağlı bişey değildi.
Müzik dinlememi de anlamaz ikide bir kasetçalarıma falan el koyar beni delirtirdi.
Ablam dinlemiyormuş bak!
Benden sadece ders çalışmamı istiyormuş sadece, başka bişey istemiyormuş ki, çokmuymuş sanki, ilerde dinlermişim! Yetermiş derslerim oyalanmama! Başka bişey istemiyormuş ki hiç ama hiç!

Ben robot değilim!!

Ablam daha robotsuydu bak çok memnundu ondan, sonra zort diye evlenince yaşdığı şoku atlatması yıllarını aldı; kabullenemedi ta ki ablam boşanmaya karar verinceye kadar! Onu da sırf annem istiyor diye, zaten onlar yüzünden kavga ediyorlar diye. Bu sefer de boşanıyor hayatı bitti diye düşonerek deli oldu. Hayır bi de ablam boşanıp okulu bırakıp gelecekmiş, annemle ben de çalışıp bakacakmışız; yani ben de okumayacağım planında!

Sadece ders  çalışamam, delireceğim ya, bunaldım! Ne varmış bunalacak, tek bişey istiyormuş tek! ilerde dinlermişim!

Annem böyle şeylere hep aynını söylerdi; mesela gezmek, arkadaşlarla buluşmak, eğlenmek, süslenmek, makyaj yapmak: ilerde yaparsın!

O ileri asla da gelmez. Her zaman daha ilerdedir. Aslında maksat : unut, yıllar geçsin, artık çok geç olsun.
Robot, kukla gibi yaşa. Monoton, belli, bilindik, görev gibi. Sadece yemek yemek zevkli; annem belirlemiş düşünmeme gerek yok!
 ilerde kocanla var bir de. Ne kendi kendine, ne arkadaşınla ne annen ablanla yapamazsın, erkek yoksa akşam gezmesi de olamaz, kızlar karanlıkta çıkamaz; evlenince kocanla!
Gezersin tozarsın!
O ileri hiç gelmez. Evlenince de şu laf çıkacak belli; dünya kadar masraf yaptık, o kadar borcunuz var, masraf yapmayın; ilerde gezersiniz. Borç biterken bebek olur; bebek büyüsün de şimdi küçük, masrafı da çok. Bebek büyür; ikinciyi yapın da sonra. ikinci olur büyür biraz: aman ne gerek var... ilerde; okula gidecekler masrafınız var! çocuklar okullarını bitirir aman ne gerek var düğün masrafı var çocukların emekli olunca gezersiniz. Emekli olursun torun bakman istenir. Sonra zort diye ölürsün hiç yaşamadan.
Nasılsa arkandan hiç yaşamadı, hiç gezmedi diye dedikodu etmeyecekler; hiç evlenmedi ya da çocukları olmadı bilgisiyse dilden dile yayılacak ve akıllarda yer edecek.

Ha müzik dinlemek gibi hobiler, arayışlar annem ve annem gibi hanımlar için; evlenince geçer durumu. Hep boşluktan, erkeksizlikten bunlar. Evlen bebelerin olsun aklına bile gelmez filmmiş müzikmiş!