Diş hekimime gideceğim; annem yine ama hem de ilk kez söyler gibi: keşke başta hiç gitmeseydin diyor.
Yazmışımdır bi kaç yıl evvel dişimde oluşan çay-kahve lekelerini temizlettim. Ama hani hafif bir yıpranma payı olduğu için ondan sonra yine oluşuyor leke.
Anneme göre bir daha oluşmaması gerek; ne kadar izah etsen de ilk anlattığın andan hemen sonra unutuyor ve kendi fikrine saplanıyor kalıyor.
Tabi en başta dişimdeki lekeyi anlamamış ki. Ya da umrunda değil.
Her seferinde aynı; keşke hiç gitmeseydin.
Ya leke olmuştu ya ondan gitmiştim!
Haa, leke diye mi?
Ya niye?
Keşke gitmeseydin!
Ya siyah lekeyle mi gezecem?
Sanki çok mu siyahtı ne var, konuşurken elinle kapatırdın!
Yok ya en iyisi dilimi yutar bi daha çenemi açmazdım!
Amaan sen de ben senin iyiliğin için dedim!

Ne iyilik?!
Senede 1 ve ya 2 duruma göre temizletmem gerekiyor; ama istisnasız her seferinde mi aynı şey denir??? Hiç mi bi önceki konuşma hatırlanmaz???
Keşke hiç gitmeseymişim?
Kendinin ödü kopuyor diş hekiminden. Belki 10 yıl oldu gitmiyor! Bi de ben de gitmeyeyim yani?

Keşke başta hiç gitmeseymişsin!
Ya lekemi de kocama saklayaydım, sorarsım beyim temizlet derse temizletirdim değil mi? önce beyimden izin alırdım!