Defterleri torbaya koy! Hani defterlerin kitapların elde taşınır ya büyük hata! Annem hiç sevmez.
Defterin kitabın paralanırmış, hiç tertipli düzenli bişey değilmiş. Ona kalsa ilkokuldaki gibi sırt çantasıyla dolaşırdım.
Zaten senelerce uğraştı, madem çantamdan usanmışım torbada taşıyayımmış!
Evde de en çok migros poşeti var yani taşıyacağım poşet sade ya da havalı bi poşet de değil. Gerçi annem torba der.
illa ısrarla torba verirdi bana, defter kitap el izl olmasın yıpranmasın nazlı! çöp taşır gibi taşıyacağım!
Herkesin öyle taşıması bişey ifade etmez ben torbada taşıyyacağım, hem öğretmenlerim ne kadar tertipli düzenli bi çocuk der beni takdir ederlermiş.
O yaşlarda sana neyin önemli geleceğini ne bilir ne kestirir ne öğrenir ne de umursar.
Tipi bi hayal edin; orta boylu, toplu, esmer, saçı kısa kesilmiş taranmış, eteği dizkapağının altında, tuhaf bir boyda beyaz çoraplarını çekmiş, son derece ciddi, etrafına bakmıyor, erkeklerle kesinlikle ilgilenmiyor, sadece dersi önemli görüyor, kız arkadaşlarıyla bile sadece ders konuşuyor, eşyalarını market torbasında taşıyor! Ha sivilceli de, ağdasız da!
iyi işte kimse yaklaşmaz da başın belaya girmez! mesela bu tipleme üniversiteyi bitirinceye kadar sürse, hatta iş bul atan o zaman bile. nasılsa ona göre koca da bulunur. ama kimse bakmaz, başın derde girmez, mahvolmaz. böylece annen seni kendi beğendiği biriyle evlenir, sen de kuzu kuzu çekersin....
şükür gözlüğüm yoktu!! Bu tarif annemin hayalleri; ben böyle değilim diye uğraştı durdu; buna benzeyen tiplerle arkadaşlık etmemi sağlamaya çalıştı, örrnek öğrencilerdi bunlar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder