O kadar iddiacı ki; üniversiteden arkadaşımı kendinin daha iyi tanıdığından emin!
Bi arkadaşım Malatya'ya atanmış.
Annem hıh tam da memleketine diyor. Memleketi Erzurum ama.
Yok Malatya işte.
Hayır anne Erzurum.
Hayır Nazlı sen hatırlamıyorsun!

Böyle iddiacıdır ve kendinden o kadar emindir ki hiç istifini bozmadan savunur; sen kendinden şüpheye düş ister, olmadı kavga çıkarır ki kazanamadığı anlaşılmasın.
Bir de tenkit eder çok iddiacısın!
Sen iddia ediyorsun!
Hayırmış kendininki iddia değil doğru bildiğinden emin olmak bildiğini savunmakmış!
Ve eminmiş Malatyalıymış hatırlıyormuş adı gibi eminmiş!
E şimdi bu iddiacılık değil mi?
Değilmiş, iddiacılık demek yanlış birşeyi, bilmediği bişeyi savunmak demekmiş, ama kendininki doğruymuş!
Gülüyorum artık! Amacı beni sinirlendirmek adeta ama yemezler!
Ne var gülecek?
Komiksin!
Sebep?
iddiacısın.
Aman sen de sanki yalan!
Yalan değil yanlış!
Allah Allaaaah Malatyalı işte eminim aaa!
Ya san benim sınıf arkadaşımı benden iyi bilemezsin!
Bilirim hatırlıyorum!
Yanlış hatırlıyorsun!
O kadar canı sıkılıyor ki buna!
Benim hatırlamama bile gerek yok sınıf arkadaşım!