Bi keresinde geziye gittik, ilk durakta inip gezince, zaten olan gribal durumu fazlalaştı ve sonrakilerde indirmedi! Herkes gezdi bi pencereden baktık!
Sen gez de demiyor şöforle yalnız mı kalacakmış???!!!
Ama beni çok sancılı adet günlerimde bile gezdirdi, hiç umursamadı, susturdu aman abartma diye, ilaç yutulmazmış çekecekmişim hele bi doğum yapaymışım o zaman görürmüşüm ben acı ne!!
sancıdan sıkkın olmam da battı suratsızmışım insanın neşesini kaçırırmışım, benim yüzümden kimse eğlenememiş! Ayıpmış.
Bunu da kimse duymayacak şekilde söyler, başka insanlara anlayışlı anne gösterisi çeker! Fısıldayarak söylüyor burnumun dibinde. Hiç hakkım yokmuş buna!!
Birinden gizlice ağrı kesici aldım da öyle geçti sancım... Abartıyormuşum ne kadar sancılanabilirmiş ki, kendininde kızken çok olurmuş, sonra azalmış, sanırsın dayanılmayacak bişey...
dırdırdır bana başkasına beni acındırıp anlayış kumkuması gösterir kendini. Sonraki sene ceviz kadar kistim çıktı ortaya, sancı yaparmış. Tabi o zamana kadar bu davranışını çoktaaaan unuttu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder