Dışarı çıkmamanı sağlamanın bir yolu da; (yani ben istediğim, aklıma estiği ve istediğim yere vs vb değil, ama kendi istediği zaman ve yere ve beraber gidip-dönmek);
beni endişelendirmek? Korkutmak ya da kendinin korktuğunu düşünüp endişelenmemi istemek ve böylece bi şekilde vazcaydırmak....
Geçen gün markete gitmiş ya, (4 blok daha doğrusu site ötedeki, off çok uzak!) öğle vakti, yoldan geçen ipsiz sapsız bi adam çantasını çalmaya meylediyormuş ki o sırada bi grup genç, gürültüyle sokağın köşesini dönmüşler neyse!
En iyisi oradan hiç geçmemekmiş bir daha, hele akşam hiç geçmeyeyimmiş haa tek başıma. Hangi akşam acaba? sanırsın akşamları çok çıkıyorum.gerçi annemin akşam dediği saat 17.00 civarıdır, hava kararmaya yüz tutsun tamam akşam oldu, en keyifli anın bile olsa hayatta diyelim, bırakıp eve koşmalısın!!
Gündüz gözüyle bile böyle şeyler oluyormuş, keşke mümkün olsa da hiç çıkmamıza gerek olmasaymış, ama işte mecburiyetler oluyormuş; maaş çekmek, taksit -fatura yatırmak, eve yiyecek almak gibi...
Aslında öyle tek başına çıkmamak en iyisiymiş, çok gerekliyse o da yani... Böyle kendi kendine konuşuyor, sesli düşünüyor sanmayın laf bana. Yoo kendi için de korkuyor değil, başedermiş her belayla, en azından tamam kavga edecek, dövüşecek hali yokmuş ama ne yapılabileceğini bilirmiş!!
Ben bilemem yani, konuşmanın devamında iması ya da işte kendine göre bana üstü kapalı söylemesi, beraber çıkacaksak çıkalım....
Zaman zaman böyle taleplerini gündeme getirecek endişe öbekleri birikiyor zihninde... Tamam beni korumak istiyor ama mantıksız. Ben çocuk değilim, ev hapsi cezasına çarptırılmasım, herhangi bir şekilde engelli de değilim, ki en çok onlar sokaklara çıkmalı, dolaşmalı, keyif almalı; eskisi gibi güçlü ve çevik olan kendi değil.
Birine bi derdini anlatırken hemen konuya dalamıyor bile, neredeyse dünyanın oluşumuna dönecek... çok gürültü yapan ve laftan anlamayan öğrenci kiracıları şikayet etmek için karakolu aradı, bi türlü sadede gelemiyor, uzatıyor, ilk defa hayatında polisi arıyormuş 63 yaşındaymış, ailesinde bile böyle vaka yokmuş, sonra başlıyor anne-babasını anlatmaya, anne sadede gel oyalanacak zamanları yoktur diyorum, tabi ben kötüyüm, ay diyor kızım bişey diyor ne var nazlı konuşuyorum bölme!
-Anne polisi aradın derdini söyleyiversene!
Zaten nostaljik ve anılarıyla yaşayan biri ama hep böyle sadede gelemez, bunun gibi işte aklından geçtiği hızda ne hareket edebiliyor ne konuşabiliyor.. Daha da bizim çocukluğumuzdaki gibi kendini becerikli bizi tecrubesiz görmek, farzetmek istiyor...
Yine böyle bi konu günedeme geldiğinde başıma bişey gelir diye korkuyormuş beraber çıkacakmışız. istemedim elbet, annecim hep mi beraber çıkacağız insan başının çaresine bakmayı bilmeli dedim güzellikle, hep böyle korunursam sonra napacağım?
ömrü yettiğince korurmuş beni!! iyi de sokağa çıkınca yani pratikte ben onu korumak durumunda kalıyorum, zaten acelesinden yada endişelerinde biraz dikkatsiz ve sakardı, şlmdi yaş ilerledikçe daha beter oldu, sürekli anneme dikkat etmekten yoruluyorum valla. çünkü bazı şeyleri fark edemiyor bunu da aslaaaa kabul etmiyor.. Açık logar kapakları, otobomilerin hangi hızda geldiğini dahi tam kestiremiyor ama aşırı da bi özgüveni var....
Mümkün olsaymış ikimizi de korurmuş ama diğer kzı burada değilmiş ama en azından o evliymiş, damadı da çok güvenilirmiş....
-ilerde ne yapacaığm diyorum kendi kendine hareket etmeye korkan biri olursam ya?
+kocanla falan hareket edersln diyor!!!
-yani kendi kendine birşey yapamayan bir zavallı mı olacağım,
Yani ben kendime değil bi başkasına emanetim o kdar mı acizim aptalım...
Yoo akıllıymışğm da tecrube önemliymiş hayatta...hay allahım nasıl tecrube edeceğim peki hep böyle birilerine emanet??? Edilirmiş işte...
çalıştığım dönemde bi ara beni servise bindiğim yere kadar bana eşlik etmek istedi, sabahları bile kılıksız kimseler oluyormuş kızını kimseye kaptıracak değilmiş!!!! Bu arada böyle duygu-saplantıları her an depreşebilir sen kelli felli bıyıklı göbekli koca herif olsan da.. Eminim. 30 yaşındayım bunu dediıinde!!
Daha evli bile değimişim koruması lazım gelirmiş....
-evli olsam?
kocam koruyacakmış.
Ha sonra anlaşıldı beni değil bacak aramı korumak istediği, hele bi evlensin kocaya emanet yükü artık...
Ev de tehlikeli, banyoda kayıp düşebilirsin, gaz kaçağı olabilir ve mesela fazla evde oturunca içlm şişer benim sinirli olurum. Eee?diyor ama evde kendisi varmış!! Psikolojim bozulsun yani...
e işte her hafta mesela beraber forum'a gidermişiz, belki kızlarla da işte arada bi!! Anneme kalsa o eskiden aşağıladığı çalışmayan ve sosyal olmayan ve tek başına hareket edemeyen kadın-kızlara dönüşebllirim, başkasında kötü kızı öyle olsun, yeter ki dizinin dibinde olsun...
Tabi bu yüzden tek kalma, çıkma ısrarımı ne anlıyor ne bırakıyor, neredeyse beni tuvalete götürecek, gerçi gece beni tuvalete kaldırmayı teklif ediyor!! Ama iş benim evlenememeye gelince bana karta kaçtın da diyebilir! Ki dedi de.....
Geçende ben evde yokken şarter atmış, (yaa bak en iyisi hiçç dışarı çıkmayayım) kabahati mimlediği bi sobaya yüklemiş, kesinlikle elletmiyor...
aynı çamaşır makinasına küstüğü gibi. Ya yeni soba alacakmışız ya tamirciyi çağırıp öyle bakacakmışız, yok şarteri attırıyormuş! Kapıcıyı çağırmış da açılmış şarter... Ben yokken sakın deneme ha, ben yokken sakın kapıcıyı bile eve alma ha!diyor...annemin evde olmayıp benim olduğum an o kadar azdır ki...
kendi yalnız da olsa çağırabilirmiş ama benim yanlış olurmuş sakın haaa! Yaşlılar da potansiyel hedef ki.. Ama anneme göre kendi cin gibi bense beceriksizlm....
Ben kendinden cinim, annem böyle endişeli, bana akıl veriyor ama pratikte öyle değil, bana söylediğinin aksini yapıyor mesela herkese kapı açmak hatta buyur etmek!! Hem bana hala kapıyı hemen açma der ama kendi ardına kadar açar, kapıyı açık bırakıp mutfağa gider... Ama anlıyormuş insanlardan ondan...
ikinci pazarlamacı vakası oldu zaten, içeri de almış, elektrik süpürgesi de almaya kalkmış, konuşmaya hasret çünkü doyamıyor, birini yakaladı mı tamam tutmuş adamla muhabbete dalmış... Gelince niye aldın içeri yaa diyorum, ben sanıp açmış kapıyı, adamı da mı ben sandın? Sen demezmisin bana sen niye yapıyorsun? Bahaneler...
özellikle yapıyor galiba, annem bi yanlışlık yapacak diye korkup hiç evden çıkmayayım diye herhalde... Ev hapsinde nazlı, başına bişey geleceğine evde 300 kilo ve sosyopat olsun, içi ölsün, yalnız kalsın, gençliği çürüsün!daha iyi... Bigün böyle dedim bişey olmaz canım dedikten sonra ne dedi biliyo musunuz? Olmadı doktora gidermişiz ilaç alırmışım!! Dışarı çıkmaktansa evde asabım bozulursa ilaç mı alacağım???yani diyor hiç olmadı!! öyle başına buyruk falan değilim, her saatte tek de fırlamam, ükenirim zaten, bu kadaro bile anneme fazla geliyor ama...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder